مقاله ها

راه حل سوم

07 شهریور 1388


از سال 2003 به بعد تحولات منطقه ( و مشخصاً اشغال عراق توسط آمريكا) زمينه را براي تشديد سياستهاي تعرضي ملايان و صدور بنيادگرايي و تروريسم فراهم كرد. آنها با يكپايه كردن حاكميت و تشديد سركوب عليه جامعه ايران، در اين جهت گام برداشتند و براي كسب سلاح اتمي و سلطه بر عراق خيز برداشتند. اين تحولات شرائط منطقه يي و بين المللي جديدي ايجاد كرد و وظائف سنگيني بر دوش مقاومت ايران قرار داد.
در اين دوره، مريم رجوي فعاليتها و مبارزات فشردهيي براي مقابله با بنيادگرايان حاكم بر ايران و پيشبرد آرمان دمكراسي در ايران به انجام رساند. صدها تظاهرات، صدها كنفرانس حقوقي و پارلماني، صدها بيانيه كه توسط مجامع مختلف انتشار يافته و ... همه تحت تأثير فعاليتها و موضعگيريهاي مريم رجوي در اين مقطع صورت گرفته است.
در آبانماه سال 1382 (اكتبر 2003)، وي براي يك رفراندام تحت نظر ملل متحد براي تغيير نظام ايران فراخوان داد. اما رژيم آخوندي آن را با كشتار بيشتر پاسخ داد و غرب متأسفانه آن را ناديده گرفت.
در ديماه 1383(دسامبر 2004)، در سخنراني در پارلمان اروپا، با  ارائه راه حل سوم چشمانداز روشني در قبال بحران ايران ـ كه جهان از فرجام آن در تشويش بود ـ ايجاد كرد.
وي گفت:« در پاسخ به بحران ايران، معمولا از دو گزينه صحبت ميشود. يكي سازش با رژيم آخوندي با هدف مهار يا تغيير تدريجي, كه اين سياست, در دو دهه گذشته, توسط كشورهاي غربي دنبال شده است. گزينه ديگر, سرنگوني ملايان از طريق جنگ خارجي است مانند آنچه در عراق روي داد و هيچكس خواستار تكرار آن در ايران نيست. 
ملاهاي تهران و كساني كه در وضع موجود منفعت دارند, اين را الغاء مي‌كنند كه هر تغيير جدي, مستلزم جنگ خارجي است و گزينه اي جز سازش وجود ندارد.
اما من امروز آمده ام بگويم يك راه حل سوم وجود دارد: تغيير توسط مردم و مقاومت ايران.
 اگر موانع خارجي برداشته شود, مردم و مقاومت ايران توانايي و آمادگي اين تغيير را دارند و اين تنها راه جلوگيري از جنگ خارجي است. امتياز دادن به ملايان آلترناتيو جنگ خارجي نيست و آنها را از اهداف شومشان منصرف نخواهد كرد».
مريم رجوي در كنفرانسهاي مختلف اين واقعيت را توضيح داده است كه :مقاومت ايران براي برآورده ساختن تغيير دمكراتيك از تواناييها و ظرفيتهاي سياسي و اجتماعي لازم برخوردار است. مهمتر از همه، پشتگرمي به پايگاه اجتماعي، برخورداري از نيروي متمركز، سازمان يافتگي و اتكا به يك آرمان مشروع و پيشرو.