سخنان آقاي ژان پير مولر در گردهمايي سال نو در سالن شهرداري

26 دی 1388

 

  سخنان شهردار ماني آن وكسن آقاي ژان پير مولر: مريم رجوي گرامي، ما امروز صبح ساعت 10  «سالن تهران » را در شهرداري ماني افتتاح كرديم. به اين مناسبت، من اين خشنودي و افتخار را يافتم كه مدال طلايي شهر ماني را كه نام شما برآن حك شده است، به شما تقديم كنم. اين بخاطر آن بود كه شما  و جنبش مجاهدين خلق، در نوك پيكان مبارزه عليه اين وحشيگري هاي نفرت انگيز قرارداريد. به همين خاطر است كه امروز صبح شما در اينجا هستيد.

 خانم رئيس جمهور، من اين را قبلاً  و از جمله در اورسوراوآز بمناسبت بزرگداشت لرد اسلين، به شما گفته ام كه  مبارزه شما براي آزادي و براي يك ايران آزاد و دموكراتيك در برابر رژيم ظالم، نفرت انگيز و آزادي كش ملاها، مبارزة ما هم هست و بايستي مبارزة همه دمكراتهايي باشد كه ميخواهند شعار ما، شعار كشورما، يعني آزادي، برابري، برادري در هيچ كجاي جهان، كلمات بيهوده يي نباشد و  در هيچ كجاي جهان به زير پا افكنده نشود.

تعهد ما در كنار شما براي آزادي، براي دمكراسي، براي انتخابات آزاد، براي انتخابات سالم و شفاف و براي برابري بين مردان و زنان، عليه شكنجه، عليه حكم اعدام، براي ما بيش از يك نبرد سياسي، بيش از يك ابراز همبستگي، بيش از يك حمايت اصولي از دوردست است. اين تعهد براي ما يك ضرورت اخلاقي است كه ما آنرا بر جسم و قلب و جان خود پيوند زده ايم.
در اين روزهاي ژانويه 2010   در فرداي  روزي كه ظاهراً  آخرين فاز محاكمه غم انگيز و ناشايستي است كه در تهران نسبت به كلوتيلد رايس اعمال مي شود، من كلماتم را با شاخص آنچه كه امروز درايران، در كشور شما مي گذرد و  در آنجا منافع جهان با منافع شما همسنگ مي شود، مي سنجم. براساس منافع مردم ايران، منافع مردان و زنان ايراني. رژيم ملاها نمي تواند و نبايد صاحب سلاح هسته اي شود. بخاطر آنچه كه اين رژيم هست، بخاطر آنچه كه رئيس جمهور شوم اين رژيم مي‌گويد؛ همان كسي كه به حذف اسرائيل از نقشه جهان فراخوان مي دهد و واقعيت هلوكاست (كشتار يهوديان دركوره هاي آدم سوزي هيتلر) را به زيرسؤال مي برد. 
امروز ديگر روز مماشات نيست، ديروز هم نبود،  فردا هم به طريق اولي نخواهد بود. زمان جنگ هم نيست. زمان، زمان حمايت از رزمندگان خلق است كه شما هستيد، چرا كه شما دوستان گرامي، شما مريم رجوي گرامي، شما آلترناتيو و جايگزين دموكراتيك هستيد و شما نيروي آزادي براي توسعه ايران هستيد.
شما مي دانيد و مي توانيد حمايتهاي خود را در اروپا و در آمريكا بر آورد كنيد و مي دانيد كه اين حمايتها بيش از پيش گسترش يافته است. سمپاتي و حمايتها، از جمله از سوي شهرداران فرانسه،
دوستيها نسبت به جنبش شما بي وقفه درحال افزايش است. تاريكي و ظلمتي كه كشور شما هنوز در آن فرو رفته است، طولي نخواهد كشيد. من به شما گفتم ، مريم رجوي گرامي، تاريخ همواره اين را ثابت كرده است كه همه ديوارها هر قدر هم بلند و قطور باشند، سرانجام يك روز فرو مي ريزند. بعضي ناگهان فرومي ريزند، بدون آنكه از پيش هيچ علائمي از ريزش يا ترك برداشتن در آنها ظاهرشده باشد، امروز ديوار فاشيسم مذهبي ملاها، ديوار عدم بردباري و نفي حقوق بشر كه با كينة آنها نسبت به دمكراسي همراه است، ترك برداشته است. فرزندان ايران حق مشروع و خلل ناپذيري براي نيل به آزادي و حق خلل ناپذيري براي كسب برابري بين مردان و زنان دارند.
دوستان عزيز، بيست سال پيش ديوار برلين فروريخت. همانطور كه امروز صبح به شما گفتم، آن ديوار خودبخود فرونريخت. در فورية آينده بيستمين سالگرد روزي است كه نلسون ماندلا بعد از 27 سال اسارت به آزادي رسيد و بعد به آپارتايد خاتمه داد. در نوامبر 2008  بعد از قتل مارتين لوتركينگ و جان اف كندي، باراك اوباما بعنوان رئيس جمهور آمريكا انتخاب شد.
خانم رئيس جمهور شما بدانيد كه ما شمار كثيري هستيم كه در مبارزة شما براي دموكراسي و آزادي در كنارتان هستيم. و وقتي كه اين را ميگويم ، ساير مبارزات براي آزادي را از ياد نمي برم. آن سانگ سوكي را فراموش نمي كنم، گروگانهاي فاركها را فراموش نمي كنم كه در اين تريبون بارها در بارة آنها سخن گفته ام، سرباز شاليت را فراموش نمي كنم.
بدون شك روزي كه ما خواهان آن هستيم، روزي كه پيشاپيش، بسيار نزديك بودن آن را احساس مي كنيم، مردم ايران به اين دارايي بسيار با ارزش كه همانا آزادي است، دست خواهند يافت. اين، در هر صورت، يكي از گرامي ترين آرزوهاي من است. آرزويي كه براي كودكان ايران بيان مي كنم.